Q

2011-11-21T03:51:00.000-08:00

2011-11-21T03:40:00.000-08:00

2011-11-21T03:33:00.000-08:00

2011-11-21T03:23:00.000-08:00

2011-11-21T03:19:00.000-08:00

2011-11-21T03:16:00.000-08:00

2011-11-21T03:13:00.000-08:00

2011-11-21T03:09:00.000-08:00

2011-11-21T02:56:00.000-08:00

2011-11-21T02:49:00.000-08:00

2011-11-21T02:44:00.000-08:00

2011-11-21T02:40:00.000-08:00

2011-11-21T02:37:00.000-08:00

2011-11-21T02:33:00.000-08:00

2011-11-21T02:29:00.000-08:00

2011-11-21T02:26:00.000-08:00

2011-11-21T02:21:00.000-08:00

2011-11-21T02:17:00.001-08:00

2011-11-21T01:48:00.000-08:00

2011-11-21T01:45:00.000-08:00

KONIEC PODRÓŻY CZAS NA OPOWIEŚCI DZIWNEJ TREŚCI I FOTKI ZALOTKI

2011-04-05T02:44:00.000-07:00

Zdjęcia poskanowane.
Zdjęcia gotowe do pokazu.
Data i miejsce nie ustalone, jedno jest pewne już za chwileczkę już za momencik, już w najbliższym czasie i dam cynk.
A tymczasem proszę o chwilę jeszcze wstrzymania emocji, po premierowym pokazie fotki same wskoczą na bloga...
a już dziś mogę zaprosić na koncert charytatywny do Warszawy 16 lutego, będzie zbierane na PIEKARNIE TYBETAŃSKA w Nepalu w Langtang, byliśmy tam widzieliśmy pomożemy A WY??
POMOŻECIE??
będą koncerty, będzie pokazywanie zdjęć z Himalajów i będzie jeszcze dużo więcej atrakcji...
http://www.facebook.com/#!/pages/Piekarnia-w-Nepalu/107142979345655

Zapraszać nie trzeba, trzeba być !!!!!!!!!!!!!!

JAK SIE CZLOWIEK WOZI I JAK MU CZASEM SIE POWODZI :)

2011-01-28T20:54:00.000-08:00

Tak oto tydzien od ostatniego posta minol, wiele sie wydarzylo wiele zmenilo. Koniec podrozy juz bliski, ale piszaca te slowa siedzi na plazy na Goa i prazy swoj tylek w sloncu, czasem go chlapiac slona morska woda :)
Tak to bylo Varannasi special lasi i nasi juz zaprzyjazneni Zenia i Julia.
Varannasi jakze przyjemne bardzo indyjskie i swiete, ale ruszamy nad morze, przyznam szczerze ze w najgorszych momentach myslalam sobie " pamietaj dziewczyno Goa ccie czeka, plaza piasek bikini", ale chwila chwila... okazuje sie ze film przy ktorym pracowalam teraz jest konczony w ...INDIACH. Tak wiec skoro jestesmy w tym samym kraju to moze pojedziemy odwiedzic ekipe pracujaca.
Takim to sposobem wybieramy nastepny cel naszej podrozy Chennai. A zeby sie tam dostac trzeba przejechac pociagiem 40 godzin :) to ponad dwa dni. Z jezykiem na brodzie, a dokladnie na tuktuku trafiamy w ostatniej chwili na dworzec, jest godzina 23:10 a tu sie okazuje ze nasz pociag jest opozniony 2 godziny..czy sie zalamujemy?? Nie, bo moglby byc opozniony 19 godzin ja ten ponizej na rozkladzie. A to Indie sa i defakto z 2godzin robi sie 4, tak wiec zasiadamy do miejscowek o 03:30, zmeczeni nieco zziebnieci, ale przed nami 40 godzin. Nie bylo zle. Siedzenie, czytanie, gapienie sie przez okno, sluchanie mp3...co innego mozna robic?? NIc.
Po 40 godzinach wysiadamy z pociagu, ja z goraczka i biegunka (gdzie mi sie to w tym pociagu przyplatalo to nie wiem, ale mam do dzis, 7 dzien juz). Nasz przedzial byl jakos w polowie pociagu, ale aby dojsc do lokomotywy, wzdluz pociagu idziemy okolo 10 min, moze wiecej. Rodzi sie pytanie: ile ten pociag ma wagonow, ile miesci ludzi i bagazy (a tu ludzie naprawde maja duze i duzo bagazy) oraz jaka moc musi byc lokomotywy, spodziewalam sie jakigos smoka, lub innego robota, a tu lokomotywa, moze ciut wieksza od naszych ale nie wygladala jakos imponujaco, no coz moze sie nie znam. Dorota z kierowca juz na nas czekaja, nie ciezko wylapac z kolorowego tlumu biala moja glowe, wiec nie szukamy sie dlugo.
W Chennai zabawiamy kilka dnia. Szokuje nas to masto. Naprawde. Maja tu chodniki, naprawde przestrzegaja czerwonego swiatla, nie ma zwierzat na ulicach, czysciej jakos...dziwne...halooo czy to nadal Indie?? Chennai jest bardzo nowoczesnym miastem, widac to golym okiem, maja bloki i pelno centr handlowych, jest b ardzo cieplo temperatura okolo 25/27 stopni.
Troche posiedzielismy razem, ja ile sie dalo pomoglam, tak dla nie wyjscia z wprawy, w trakcie wakacji dwa dni pracy. Ponoc to zdrowe, aby nie zapomniec ze trzeba pracowac ;) i zeby pamietac jak wakacje sa wspaniale :D
Z Chennai ruszamy na moje wymarzone Goa, kolejne godziny, tym razem w autobusie. Schludnym wygodnym. 20 godzin, ale w nocy, juz jestesmy przyzwyczajeni do dluotrwalego siedzenia w m miejscu. Cale rano jedziemy wzdluz wybrzeza, zaczynam sie coraz bardziej nakrecac, brzuch bulgocze, gra orkiestra deta ale wszystko to zaglusza szum morza w mej wyobrazni.
JESTESMY NA GOA, JESTEM CALA W SKOWRONKACH, CUDNIE MI I NIE CHCE STAD WYJEZDZAC.
Zadne zdjecie pokazujace bialy piasek, palmy, bungalowe chatki na plazy i blekitne morze NIE KLAMIE, tu tak jest!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Mamy chatke oddalona od morza kilkanascie metrow, tylko przejsc przez piasek i juz jestes mokry, cala noc do snu mnie kolysze szum fal, plaza malo turystyczna, spokojna z 3 knajpkami.
Wczoraj leniuchowalam pod parasolem na lezaczku caaaaaaaaaaaaaaaaaaaaly dzien, nic nie robiac tylko wchodzac od czasu do czasu do morza, dzis idziemy na calodniowy spacer wybrzezem. Temperatura 35 stopni pana Celsjusza. Jak ci za goraco to chlup do morza dla ochlody. Owoce na sniadanie, obiad i kolacje, sok prosto z kokosa dla ochlody, w bikni caly dzien i wieczor, kolorowo i wesolo.
Zyc nie umierac. Kocham GOA.

Pozdrawiamy gorrraaaaaaaaaaaaaaaacccoooooooooooo!!!

bYC MOZE TO OSTATNI WPIS.
Stad jedziemy 02lutego pociagiem do Bombaju (pewnie z 12 godzin) z Bombaju mamy samolot do Delhi, a tam kolejny do Zurichu i kolejny do Warszawy. Tak wiec nasz powrot zacziemy 02lutego okolo godziny 03 nad ranem i skonczymy 03lutego okolo godziny 10 rano.

Pozdrawiamy i usciski.
Musze konczyc plaza czeka.

JAK TO GANGES ZYJE MIMO TEGO ZE BAKTERII W NIM NIE WIDAC

2011-01-19T21:58:00.000-08:00

Moze troche o tym jak sie podrozuje po Nepalu i Indiach... :) tak zeby nie bylo ze wakacje to nie lekki kawalek chleba.
Bo dworzec (droga Magdo K. juz nigdy nie bede narzekjac na zaden polski) , bo dworzec prosze panstwa np w Varannasi to jak weszlismy do jego wnetrza, w jego czelusci, po tych "kilku" godzinach podrozy i wszelakich walkach z autobusiarzami i dzipowcami, (bo kazdy cie kocha i jestes kazdego przyjacielem "my friend" wez moj transport niedrogo (nieprawda) i szybko (niemozliwe), wiec jak weszlismy na dworzec to w pierwszej chwili ja mialam ochote oszczedzic sobie czasu i odrazu eksplodowac w powietrze, ale no przeciez nic innego sie nie spodziewalismy :)
wiec to wyglada tak: wchodzisz a tam duuuuza hala na prawej i lewej scianie okienko obok okienka i ogromniaste kolejki, ale nie takie kulturalne jak w polsce, ze kazdy czeka na swoja kolej i co najwyzej sie pokloci ze ktos sie wepchnol. Tu nikt sier nie kluci bo kazdy sie pcha i klotnia niczego nie zmieni i oni to wiedza. A tam gdzie nie bylo stojacego czlowieka, stoi bo jest w kolejce ! to cala reszta lezy. Cala reszta to sa skupiska ludzi jak puzzle poikladani na ziemi, wszyscy uzbrojeni w kocyki spia jedno przy drugim. Jesli nie cwiczyles baletu czy gimnastyki wyczynowej (nnie wiem czy jest taka, ale tylko taki rodzaj sportu mi przychodzi na mysl patrzac na ta mozaike ludzka) jesli nie cwiczyles nigdy, nie masz szans na przedostanie sie do okienka, czy do drzwi, a przypominam ze masz swoj caly dobytek na grzbiec. Idac sladem Hindusow nie denerwujemy sie tylko poddajemy sie spokojnie regolom. Nawet brak punktu informacji przyjmujemy z lekkim usmiechem, coz to tylko my sobie wymyslilismy ze chcemy taki punkt, cala reszta, duza reszta ludzi nie potrzebuje informacji. Jakims to takim cudem trafilam na wolne okienko i cale szczescie Pan nie mowil po angielsku i machnol reka ze mam isc od drugiej strony, a tam zaplecze i teraz widac jak Pan z okienka, wszyscy Panowie z wszystkich okienek, maja ciala i i komputerki (chyba to byly komputerki) i tak od pana do pana, od pytania do pytania wchlaniani zostajemy przez zapleczowe pokoiki, nagle jestesmy tak daleko ze nawet bez kolejki udaje nam sie PRAWIE kupic bilet. Prawie bo nie mamy pieniedzy i trzeba do bankomatu. No to klops, teraz wizja latwego przejscia na zaplecze sie oddala. Ale i tak sie pozniej okazalo ze tam bysmy przedzialu noclegowego nie kupili, a tu w glowie 7 godzin nocnej jazdy, a widzielismy przedzialy siedzace....sorry ale ja sie na to nie pisze, ja z europy, ja z polski ja chce chodz troche, troszeczke wakacyjnego luzu. No to walczymy przy innym okienku. Walczymy to naprawde okreslenie nie wyssane z palca i w zaden sposob nie przesadzone. Mamy bilety, nie bede tu szczegolowo opisywac tego lokciowego pojedynku, moge tylko zapewnic ze krwi nie bylo ani siniakow a za to usmiech od ucha do ucha, bo kto z bialasem sie nie chce silowac?? Ja stalam z boku i odwracalam biala glowa uwage. Tu nikt sie nie peszy jak zauwazam ze sie ktos we mnie wpatruje, ja sie tez wpatruje w nadziei ze ten ktos sie speszy a tu nic, ja sie pesze...hehe...
Powiem szczerze ze to moze wyglada jakos dramatycznie ale w tym wszystkim jest urok i jesli masz jakies pretensje czy na twej twarzy widac poirytowanie to odrau moge powiedziec,,,NIE ZDALES :) czlowiek uczy sie cierpliwosci, a pozatym jak sie denerwowac?? Wyszedl bys na glupka, tysiace ludzi robi to samo i sie nie denerwuje, jakie miejsce taki urok....

ale jestesmy w Varannasi.. wczoraj zrobilismy sobie spacer wzdluz Gangesu, najbrudniejszej rzeki swiata a przy tym naswietszej.
Tu smierc przeplata sie z zyciem. Palone na widoku ciala kontrastuja z codzienna na widoku toaleta. Ktos myje zeby w rzece inny pierze, jeszcze inny wlasnie uczestniczy w ceremoni palenia czlonka swojej rodziny. Mnie powiem szczerze bardziej od stosow z plonacymi szczatkami interesowali obserwatorzy tych wydarzen. Przy samym brzegu kilkanascie stosow, kolejne wlasnie przygasaja inne sa wlasnie wzniecane, widac kolejne orszaki niosace na bambusowych noszach cialo zmarlego obwiniete w zlotoczerwone materialy, teraz w Gangesie obmyja cialo (kilkanascie metrow dalej ktos zywy obmywa swoje), najwazniejszy ,ezczyzna w rodzinie ogoli glowe i podpali stos, dalej schody a na nich setki osob przypatrujacych sie ceremoniom, czesc z nich w spokoju obserwuje wydarzenia, czesc z nich rozmawia, prowadzi handel, cy poprostu spi, dalej na szczycie schodow pomiedzy ciasno osadzonymi budynkami pietrza sie sterty drewna, mnie to bardziej zaciekawilo. Poszlismy obserwowac jak wyglada krematoryjny biznes. Jedno trzeba powiedziec malo przy tym wszystkim dramaturgii i lez. Hindusi wierza w reinkarnacje tak wiec to jest pozegnanie tylko z cialem, nie ma wielkich tragedii nie ma rozpaczy. Hindusi sa "oblepieni" rytualami, kazdy moment zycia jest rytualem.
Dla mnie wiekszym szokiem niz publiczna kremacja byla kapiel w Gangesie, poznalismy wczoraj hiszpanke ktora opowiedziala nam o europejczyku ktory postanowil przeplynac Ganges tam i spowrotem i omal nie skonczylo sie to dla niego smiercia, nie bynajmniej z powodu rwacej wody czy wiru, poprostu z zatrucia. Wystarczylo ze zalyczyl troche tego eliksiru swietosci. Hindusi uwazaja ze rzeka daje im zdrowie (moze to i dobry sposob tak bezposrednio lapas przeciwciala - nie dla mnie jednak takie eksperymenty). Onie nie wierza w bakterie. Nie wierza bo czy widziales kiedys bakterie?? To jakis europejski wymysl. Ale jak dla mnie to porpostu wrodzone, kulturowe a przedewszystkim nie bardzo maja wyjscie. Zreszta co kraj to obyczaj.

Wczoraj bylismy jeszcze na koncercie muzyki rodzimej a do tego wystep taneczny. Sala nie duza nie mala, w przedsionku ktorego czesc byla toaleta taka bez drzwi.... zostawialo sie buty. W srodku dywany i poduszki do siedzenia, wyglad jak biedny dom kulturu i steropianowe ozdoby. Grane bylo na tabla i sitar. Ale taniec nas zaskoczyl. SPodziewalismy sie kobiety w tradycyjnym stroju i pieknych kolorowych materialach, moze nawet z odkrytym brzuchem a tu............chlopak. Wczuty widac ze serce oddal tancowi, powiem szczerze ze mi to jarmarkiem zalecialo, probowalam nie patrzec na Mateusz bo wiem ze skonczylo by sie to lzami z powstrzymywanego smiechu, jeden turysta nie wytrzymal i wyszedl, chyba w dobrym momencie bo juz bym czerwony jak burak. No trzeba przyznac ze chlopak byl naprawde perwny tego co robi i kochal to, a my ignoranci nie doceniajacy kultury. Troche smiesznie troche strasznie, ale muzycy nam sie podobali. Troche kiczu nigdy jeszcze nikomu nie zaszkodzilo.

A tu cieplo jest...a jak u Was???
ALe kapieli zarzywac nie bedziemy :)

Namaste

JAK TO JAZDA BEZ TRZYMANKI BYLA I JAK TO SIE PALI W INDIACH

2011-01-18T23:11:00.000-08:00

No to Indie witaja. Jak zwykle masowy szok. Masowo-ludzki szok. Tu jakby ktos podsylam ludzkim czynnikiem to tu to tam. Ciekawi mnie w takim razie jak jest w Chinach, bo ja narazie jak dla mnie to Indie sa na pierwyszm miejscu jesli chodzi o ilosc zaludnienia odnoszac sie do metra kwadratowego.
Tak wiec po walkach granicznych jestesmy w Varannasi. Troche innym sposobem. Autobus do granicy (8,5 h), z granicy do Gorakhpur (3-4h), pociag z Gorakhpur do Varannasi (prawie 7h). oj mamo!!!! Takim oto sposobem znalezlismy sie w Varannasi o (prawie bo moze byc zawsze gorzej) najgorszej mozliwej porze o 5 nad ranem, ani siedziec na dworcu ani szukac w ciemnosciach hostelu. Coz musimy miec nadzieje ze ten Pan ledwo poznany na dworcu, kierowca tuktuka i jego kompan sa uczciwi i te ciemne uliczki ktorymi nas najpierw wioza potem prowadza to uliczki do hostelu a nie do potencjalnego miejsca zbrodni.
Na szczescie sie okazalo ze uczciwi tozto ludzie byli i jakze przypadkowo trafiamy do (obrzydliwego jak noc w Indiach) hostelu o dzwiecznej nazwie ELVIS. Wlasniciel okazuje sie milym pomocnym czlekiem ktory za nas zajol sie bukowaniem biletow....ufff bo pomysl wracania na dworzec nie byl dla nas marzeniem dnia.
Dzis spotkamy sie z naszymi zaprzyjaznionymi z Kathmandu Rosjanami, tak wiec z nimi pewnie spedzimy dzien/wieczor, moze jakiej jutrzejse zwiedzanie.
Kazdy Hindus chce zostac spalony i wrzucony do Gangesu, POGRZEB, a Varannasi jest najswietrzym i najlepszym do tego miejscem. 200 pogrzebow dziennie, czy tez dobowo raczej, ponoc w powietrzu unosi sie zapach palonych cial no i co tu duzo mowic zapewne i ich szczatkow (o czym sie glosno nie mowi). Coz za niedlugo to sprawdzimy, wybieramy sie nad rzeke Ganges zobaczyc czy to wszystko prawda. Posiedzimy nad brzegiem, obejrzymy kilka pogrzebow, moze zjemy lancz ;) ocywiscie tylko tak sobie zartuje, podejdziemy do sprawy jak najbardziej powaznie z szacunkiem (w koncu to nie nasz pierwsy palony na oczach widowni pogrzeb).
Tak wiec pozdrawiam .
Memento mori.

JAK GORY SA WYSOKIE I JAK TO NAGRODY MOZNA SIE ZAWSZE SPODZIEWAC

2011-01-16T22:17:00.000-08:00

Tak oto jestesmy. Przezylismy. Gory nas nie przygniotly :)
Trzy dni trekkingu i jeden dzien walki z lokalnym transportem (walki wrecz: trzesie, buja i szyby atakuja ;)
Pierwszy dzien trekkingu: slonce swiecie lekkie podejscie, strumien plynie z wolna, ptaki, konie i owce a tu nagle jak nie dowala schodami kurde belek, chyba ze dwie godziny z nimi walczylismy 3500 stopni czy jakos tak. Kurde zycie kilka razy stawalo mi przed oczami i jedno pytanie: za jakie grzechy, co ja takiego zrobial?? Podsumowanie bylo proste: siedzialas caly rok na d... nie wstajac prawie od komputera i to nie ta kondycja. Dziewczyno wez sie za siebie. Nie mialam zadnych postanowien noworocznych, za to mam teraz postanowienie himalajskie, wiecej ruchu wiecej spacerow. Ktos sie zapisuje do mojej druzyny?? Lista otwarta...
Ale jak juz doszllismy na te schody to bylam cala we lzach szcescia, co za widok :):):):)
na drugi dzien mialo byc mniej schodow i wchodzenia pod gore. "Prosta trasa, relaks" tak mowil napotkany przez nas przewodnik gorski. OI*@^(%$^&!%&%$@* ta prosta trasa, schody tylko przez 30 min.... kuku ... no ale po zaprawie poprzedniego dnia zeczywiscie obiektywnie patrzac na te schody z wczoraj a te czasem lekkie czasem nie lekkie podejscia nie bylo zle. Mateusz caly czas mowi Ula to Himalaje, no i prawda. Trase zrobilismy szybko. Mialo byc 4 godziny i bylo :)
Za to na trzeci dzien: pobudka o 6:00. Gwiazdy jeszcze swiecily, ksiezyc jeszcze na niebie a my z latarkami po lasach sie wluczymy, a wszystko dlatego aby wspiac sie na najwyzszy punkt POON HILL 3290 m.n.p.m. i zobaczyc wschod slonca. Ale jaki wschod.... z tego punktu rozposciera sie panorama na caly masyw wysokich osmiotysiecznikow, i to slonce ktore w pierwszej kolejnosci oswietla powoli niebo a potem dosiega swym pomaranczowym swiatlem szczyty tych najwyzszych gor swiata, czuje sie czlowiek wtedy jakby mial swiat u stop. No warto warto ... kurde brak slow i brak odpowiedniej ilosci wzdechow na to wszystko :)
trzeba samemu to przezyc zeby wiedzien i kropka.
Tak wiec od 6:00 jestesmy na nogach, kurde zimno na minusie, snieg i lud. Wszystkie mozliwe ciuchy mialam na sobie, w glowie jeszcze maly plan " a moze by tak spiworek na siebie narzucic??" tylko pytanie pod czy na plecak ;)
ale jak sloneczko zaswitalo i sie w trase ruszylo, cialem poruszalo to i sie cieplej zrobilo. Ostatni dzien mimo ze sie zaczol o 6 i byl najduzszym dniem z wyprawy, bo czekalo nas 7 godzin trasy z jednym planowanym postojem na lancz (30-40min) byl chyba najbardziej urokliwym. Powiem cszczeze ze przypominal jakos tak swieta wielkanocne na polskiej wsi ;) Jesienne slonce (prawde mowiac zimnowe, ale tu w Nepalu to wyglada jak jesien), liscie na ziemi... nam sie podobalo.
W wiosce w ktorej zatrzymalismy sie na nocleg bylismy jakos po 17 i tu nas czekala super ekstra nagroda....
Co jest najlepszego po ostrym trekkingu?? odpowiedz: ciepla kapiel,
Ale jest cos jeszcze lepszego: Ciepla kapiel w goracych zrodlach przy swietle ksiezyca i przy usianym przez gwiazdy niebie. Oj tak.....cudownie, .....oj tak...
Potem sie rozpadalo i tak pada do dzis :)
Jutro rano o 7 wsiadamy w autobus do granicy (okolo7godzin) stamtad bierzemy autobus nocny do Varanassi (Indie - okolo 12 godzin), tak zostaniemy dzien lub dwa i...................... prosto pociagiem 30 godzin w strone zachodzacego slonca na plazy Goa :)
juhi...a tam na plazy jak padne plackiem to mnie trzeba bedzie wieczorem z piasku wybierac sitkiem...
Pozdrawiam Was a zegnam Nepal

JAK TO SWIAT JEST MALY A GORY WYSOKIE

2011-01-12T04:22:00.000-08:00

No to w Pokharze jestesmy juz przeszlo tydzien. Swiat jest maly :) nawet w Nepalu, idac sobie spokojnie ulica spotykamy Jessice i Foloefa tych samych z ktorymi bylismy w dzungli Chitwan, coz za mile spotkanie. Umawiamy sie na wieczor i tak juz zostaje.
Ale co tu sie dzialo przez tydzien? Oj wiele, ale chyba najciekawsza przygoda to trzy dni w Centrum Buddyjskim tu w Pokharze. To sie mylnie nazywa kursem, nie wiem czy to taka sympatyczna ironizacja czy takie tlumaczenie angielskie, w kazdym razie zadnego rozdania dyplomow nie bylo.
A wygladalo to tak ze byl i owszem kurs medytacji, prowadzony przez Buddyjska Mniszke, o twarzy pelnej jak ksiezyc w pelni i usmiechu od ucha do ucha. Kazdemu zycze takich zmarszczek spowodowanych ciaglym usmiechaniem sie, jej spokojny glos zeczywiscie potrafil wprowadzic w medytacyjny spokoj. Medytacje mielismy rano o 6:30 i wieczorem o 19:30. Pozatym byla joga, ktorej nauczyciel zapisal sie w naszej pamieci jako czlowiek ktory robi najdluzsze wdechy i wydechy na swiecie. Mateusz jak to okreslil : " ja przy nim to oddycham jak wrobelek" nasze 3 wdechy to jego jeden, trzeba przy tym zaznaczyc ze w trakcie mowil, a mowil cos tam cos tam. Jego angielski nie tak zly, jak poprostu niezrozumialy, ale calkiem ekspresyjny. Poltorej godziny jogi przed sniadaniem dla niektorych to byly istne katusze jak sadze, osmielam sie twierdzic tak po stekach, wzdychaniach i burczeniu w niektorych brzuchach.
Jednak sedno calego trzydniowego "kursu" bylo niceo inne, poza medytacja, joga i pysznym jedzeniem mielismy codzinennie w sumie 5 godzin nauczania. Nauczycielem-Lama byl Mnich pochodzenia amerykanskiego. Bylo to o tyle interesujace ze mial spojrzenie na buddyzm i swiat przez pryzmat zachodniego zycia, co nam bardzo u;latwilo rozumienie calosci zagadnienia. Jak rozumiec pewne okreoslone pojmowanie swiata przez obce lekko skosne oczy? podajac nam przyklady z naszego swiata, nie azjatyckiego, mowiac do nas naszym jezykiem (czasem nieco slangowym i juz dzis niedbalym) a nie tym jezykiem jakim zapisane sa wszystkie buddyjskie mysli, moglismy wiecej zrozumiec. Nauczanie tez mialo prosta zasade, abys w cos uwierzyl musisz to zrozumiec. Tak wiec zostalo zadane pytanie i droga dedukcji i dochodzenia do rozwiazania odpowiedz ukladala sie sama w naszych glowach, a Lama byl ta swieca w ciemnym koratarzu :) (jak ladnie poetycko porownalam :)
Tak wiec trzy dni medytacji, nauczania, jogi i nocnej ciszy zrobily dobrze w mojej glowie, i mysle ze nie tylko w mojej. Mysle ze kazdy dla lepszego kregoslupa moralnego powinien cos niecos zapoznac sie z ta nauka :) (chodzby tylko ogolnie) polecam, nie namawiam.
Teraz czek nas neco inne wyzwanie, moze blisko medytacji ale jednak bardziej fizyczne. Idziemy na trzy dni w Himalaje wysokie. Bedzie wysoko i zimno, bedzie tez cudownie. Widoki mozna by powiedziec nie z ztej ziemi, a jednak :) Osmiotysiecznik Annapurna czeka tam na nas i chce sie pokazac z jak najlepszej strony jak mniemam. A relacja z tekkingu po powrocie (o ile nie zamarzne: jest styczen a to Himalaje).

Cieple pozdrowienia. Namaste.

JAK TO SYLWESTRA BEZ FAJERWERKOW MOZNA SPEDZIC

2011-01-02T04:18:00.000-08:00

I jakto sie mowi "swieta swieta i po swietach". Tu taj spokojne, inne, nietypowe swieta jak i sam sylwester.

Tak wiec aura Lantang doliny splynela na nasnoworocznie,spokojnie i bez fajerwerkow.

Pojechalismy do Miastaeczka w dalekiej dolinie, gdzie juz szczyty gor przypruszone mocno sniegiem, gdzie w nocy chlodno i spiwor zapiety do ostatniej dziurki najlepszym przyjacielem, gdzie tez mieszka mniejszosc tybetanska i od tego tak naprawde historia sie zaczyna.

Syabrubensi tomiejsce gdzie konczy trase autobus i skad tez rozpoczynaja sie wszystkie w tym rejonie Himalajow szlaki trekkingowe. Miasteczko dzieli rzeka. Dzieli na dwie czesci. Jak to sie w calym swieciezdarza ten podzial jest nierowny. Czesc pierwsza w ktorej staje autobus jest bardziej popularna, bardziej rozwinieta, ale niekoniecznielepsza, ale nikt o tym z turystow nie wie bo juz wmomencie opuszczania autobusu ma juz kilka propozycji zakwaterowania, czy posilenia sie, tak wiec ma w czym wybierac. Ta druga czesc miasteczka zamieszkuje mniejszosc tybetanska. Tam bieda az piszczy, jest hotelik, jest sklepik i jest bieda. Dwa lata temu pewni Polacy zapuszczajac sie w te rejony, jadac na dachu autobusu zapoznaja jednego z mieszkancow tej drugiej czesci. Postanawiaja zatrzymac sie po tamtej stronie rzeki. Poznaja blizej chlopaka z autobusu, ktory okazuje sie miejscowym spolecznikiem. Powstaje plan, wybudowac Piekarnie, z ktorej zyskow bedzie mozna polepszyc warunki bytu miejscowej ludnosci.

Tak oto trafilismy do Syabrubensi. Zapowiedzeni wczesniej przez Zuze, ktora projekt koordynuje i zbiera w Polsce pieniadze, szuka sponsorow. Mozektos chetny pomoc????

Zostalismy przez Nime ugoszczeni jak przyjaciele, poznalismy jego rodzine, dostalismy prezenty, dobrze zjedlismy. Byly tez spacery okraszone historiami tybetanskimi, opisem zwyczajow i kultury. A w Sylwestra siedzac w kuchni przy palenisku, przy lapce, bez pradu Nima uczyl nas grac w gre Tygrysy i kozy. Gra byla ladnie spreparowana z narysowanych kredka lini, a za pionki sluzyly nam kamyki (tygrysy) i ziarna kukurydzy (kozy). W zamian za to nauczylismy Nime grac w pokojowa, bez przemocy gre SKOCZEK. :) Na dowidzenia dostalismy KATY tybetanskie jedwabne chustki, ktore dzien wczesniej w ichniejszej swiatyni podarowalismy posazkowi buddy. Cala noc tamprzelezalay, na drugi dzien o poranku Nima zawiesil nam, kazdemu swoja, KATE na szyje, na szczescie i dobra wrozbe.Powinnismy nosic ja caly dzien a nastepniepowiesic w domu. Tak tez po powrocie uczynimy, Nima swoja powiesil na moscie co ma dac mu szczescie,poswiecil ja na rzecz Piekarni.

A dlaczegopiekarnia?? Ten kto byl w Azji ten wie.Tu jest prawie niemozliwe zdobyc chcleb. W kathmandu jest 3 piekarnie,wszystko dobre (chodz wiadomo ze nie tak jak w kraju) ale drogie.

To wlasnie chlebaturystom z europy najbardziej brakuje. (Mi osobiscie chleba i bialego sera, aj od miesiaca nie jadlam, czuje sie na glodzie JESTEM UZALEZNIONA :) taki rzeszowski z Trzebowniska, dwa kubki na raz bym zjadla. Oj troche sie zormarzylam, przepraszam.

No nic zeby nie przedluzac, Teraz jestesmy znowu (JUz 4 raz) w stolicy, jutro jedziemy do Pokhary, gdzie jest najpiekniejszy widok na Himalaje i przepiekne jezioro. Do tego duzocieplej niz w Kathmandu,wiec licze ze kurtka wieczorem juz nie bedziepotrzebna, a w dzien na spacerach bede lapac witamine D bezposrednio przez skore.

WSZYSTKIM I ICH RODZINA ZYCZYMY SPOKOJNEGO NOWEGO 2011 ROKU.

POGODY DUCHA I USMIECHU NA TWARZY.

CHITWAN

2010-12-25T05:41:00.000-08:00

CHITWAN nosorozec

2010-12-25T05:39:00.000-08:00

CHITWAN dziennikarka na tropie sensacji ;)

2010-12-25T05:35:00.000-08:00

CHITWAN krokodyl

2010-12-25T05:28:00.000-08:00

JAK TO BYLO Z TA DZUNGLA I JAK TO NA SWIETA OWSIANKA BYLA

2010-12-25T04:25:00.000-08:00

Teraz troche wiecej czasu, to mozna blizej sie przyjzec temu naszemu minionemu weekendowi.
Dzis przyjechalismy (juz po raz 3) do Kathmandu. Od 17 do dzis bylismy w Chitwan, gdzie miesci sie najwiekszy Park Narodowy Nepalu. Jego niezwyklosc polega na roznorodnym krajobrazie i ilosci dzikich zwierzat.
Ale pokolei, po 8 h dojezdzamy do Sauraha (miasteczko polozone przy parku) no i jak zwykle po wyjsciu z autobusu mamy juz kilkunastu "przyjaciol" ktorzy chca ci pomoc i zaproponowac uslugi "hotelarskie". Bierzemy pierwszego lepszego, a w glowie i tak mamy juz wybrane potencjalne miejsce noclegowe. Tak tez sie dzieje idziemy do wczesniej juz upatrzonego na forum GADIA LOGE. Juz z wierzchu wiadomo ze to cos innego i nietypowiego, wlasciciel jest znanym ornitologiem, w domysle pozostaje ze bedzie to miejsce skupiajace ludzi z pasja i napewno na swoj sposob charakterystyczne. Juz tego samego wieczora poznajemy pewna pare z USA, on dokladnie z Urugwaju, tzw. BIRD WATCHER - ich hobby to ptaki, polowe swiata zwiedzili w pogoni za nimi, kazde wakacje sa planowane pod katep tropienia nowych gatonkow lub poprostu unikatowych. Jak niektorym wiadomo Mateusz jak byl maly ptakami sie interesowal, widac te pozostalosci fascynacji do dzis.Oj! jaka duma byla gdy M. zaczol rozpoznawac ptaki, wchodzil w dyskusje na temat ich obyczajow, populacji w Europie i Azji, i tu ciekawostka: w samym parku Chitwan jest wiecej rodzajow ptakow niz w calej Europie.
Jak juz zesmy sie potargowali o ceny pokoi o ceny 4 dniowej "wycieczki" do glebi dzungli, byismy gotowi na przygode, ktora notabene juz nastepnego dnia o 7 miala sie zaczac. Do GADIA LOGE przyjechala jeszcze jedna para i jutro sa goowi wyruszyc, tak wiec dolaczamy do nich i jutro rano meldunek na sniadaniu.
Wstajemy, jest dosc chlodno trzeba sie w bluze odziac, ale co najpiekniejsze: mgla, jak sie pozniej okarze tak jest co rano. Na poczatek godzinny splyw kajakiem po rzecze ktora tak wogole wyznacza granice parku. Mgla utrzymuje sie do okolo 10 , a tymczasem w jej tajemniczosci przemierzamy kolejne metry obserwujac ptaki. CIsza spokoj, jak w basni. Pod koniec kajakowania udaje nam sie cicho podplynac niemal na odleglosc 5-6m do krokodyli. Park sklada sie jakby z 4 rodzajow krajobrazu/terenu, ta pierwsza to wlasnie rzeczno/lesna, 2 to typowa sawanna, 3 wysoka trawa, 4 las Salt (to rodzaj drzewa, charakteryzujacy sie swoja niesamowita twardoscia). "Spacer" po dzungli jest nietypowy, glowne trzeba zachowywac sie bardzo cicho aby wytropic i zobaczyc jakies dziekie zwierze, w takiej ciszy przez caly pobyt tu wytropilismy: krokodyle, dziki, mnogosc saren i jeleni (niekiedy kilkunasto-kilkudziesiecio osobowe stada,) nosorozce, malpy no i oczywiscie cale mnostwo ptakow: papugi, zimorodki, czaple, kaczki, marabuty, trzmielojady i najwieksza nasza zwierzeca przygoda to zobaczenie (tez w locuie) pary dzioborozcow, nasi przewodnicy powiedzieli ze to niezwykle zadkie i oni sami zadko widza ten rodzaj ptaka.Kazdy gatunek rozrozniamy na meskie rodzaje i zenskie, one przewaznie miedzy soba sie roznia, niekiedy nieznacznie lub wrecz prawie wszystkim, np niektore ptaki maja dodatkowy kolorek na skrzydelkach, inne maja plamy na glowie, niekiedy Pan jest bardzo kolorowy aPani szarobura. W przypadku Dzioborozca jednyna roznica miedzy Pania a Panem jest kolor oczy, pozatym sa nie do rozroznienia. Mnie to osobiscie bardzo zainteresowalo. Pan ma czerwone oczy Pani czarne, podczas lotu robia niesamowicie duzo halasu, ale co sie dziwic jak sie ma tak wielkie skrzydla: dlugosc ciala do 120 cm :) http://pl.wikipedia.org/wiki/Dzioboro%C5%BCec_wielki
Wracajac do przygody. W PArku nie mozna spac, tzn mozna ale nocleg kosztuje 300 dolarow, wiec ja to jako niemozliwe. Codziennie wiec, musimy wychodzic z dzungli i spac w poblikich wioskach, co okazuje sie bardzo kosztowne, bo sobie licza za warunki bardzo slabe dwa razy tyle co w stolicy, ale wiedza ze wyboru nie mamy. Taki urok.
3 dni w dzungli to niesamowite przezycie, szpiegowanie zwierzat, tropienie ich sladow, obserwacja ptakow i malp i innych taki tam zwierzakow. Dla mnie najciekawsze byly widoki, zapieraja dech w piersiach. Zero nudy co godzine inny teren, co godzine jakas ciekawostak, a przedewszystkim ten przyjemny upal :) cieplo i slonecznie.
Ostatni dzien po wyjsciu z zarosli byl najbardziej waracki. Trzeba przyznac ze przez te 3 dni wszyscy sie tak wyluzowali, wyciszyli i napromieniowali natura, ze jak przyszlo wkroczyc w ludzki swiat zgielku i samochodowego szalenstwa wszyscy troszke byli zakreceni.
Nasz przewodnik Naran zaprowadzil nas do swojej rodziny, na wsi przy zrecze, zwykla chata. Zrobiona glownie z drewna i trzciny, otynkowana blotem, przykryta strzecha (trawa sloniowa), a rodzina jak marzenie. Cala kultura, tradycyjonalizm i uprzejmosc nepalska zamknieta w tych kilku usmiechnietych buziach. Zostalismy poczestowani herbata z pieprzem (u nich to bardzo tradycyjne, ostra jak diabli), miodem z domowej pasieki (z kwiatow musztardowych), cala rolke filmu na nich wypstrykalam, bo az garneli sie do pozowania (efekty po powrocie). Tu przed ta wiejska chata czekamy na pierwszy tego dnia autobus. Po opadnieciu mgly przenosuimy sie na dach :) juz po godzinie jest tloczno, ale na szczescie ktos przewozi wielkie kolo, wrzucaja go na dach i mam na czym siedziec :D. Po tym autobusie mielismy jeszcze jeden, a potem godzina czekania na dzip ktory nie przyjechal bo sie zepsol, coz zdarza sie, ale szczeze nas to ani nie dziwi ani nie rusza, to tu normalne. Nikt sie nigdzie nie spieszy, zamawiasz posilek naminimum godzine prze jego planowanym zjedzeniem (nie fast a slow food ;), sniadanie zamawiasz wieczorem dnia poprzedniego, w tym kraju uczysz sie cierpliowsci. Mam jej tu takie poklady ze sama nie wierze, TUTAJ NIKT SIE NIE SPIESZY.
Tak to wrocilismy z wyprawy nie dzipem a bryczka konna, kon wygladal naprawde na zmeczonego, dalismy mu napiwek, zaslurzylo zwierze.
Kolejne 3 dni spedzilismy na najzwyczajnijszym i najpostrzym na swiecie LENIUCHOWANIU, male spacery, lezenie na lezaku i czytanie ksiazek, chloniecie wszystkimi mozliwymi porami Witaminy D. OJ! przyjemnie tak czasem poleniuchowac i nie czuc z tego powodu zadnych wyrzutow.
W wigilijny wieczor godzine sie zastanawialismy co zjesc, i menu nie bylo laskawe. Nic nawet troche nie mozna powiedziec ze siedzialo kolo polskiej potrawy, tak wiec skonczylo sie na Porrige (czyli owsianka) a polamalismy sie Dry Roti (wyglada troche jak duzy czips, albo sztywny, suchy, lamliwy, pikantny nalesnik).
A dzis od 7 jestesmy na nogach, wlasnie godzine temu dojechalismy do stolicy. Jutro musimy zalatwic przedluzenie wizy i wykupic wejsciowki do Doliny Lantang.

Jutro reszta relacji, i zdradze plany na najblizsze dni.

A tymczasem wesolych swiat, spokojnych reszty dni w obrzarstwie i lenistwie :)
NAMASTE

(p.s. - ostrzegam ze tekty tu publikowane sa pisane na bierzaco z glowy, niemam potem czasu na ich korektee. Tak wiec z gory przepraszam z gafy i bledy. ufff)

JAK TO W SKROCIE WSZYSTKO TRZEBA OPISAC BO MAM TYLKO 10 MIN

2010-12-21T22:50:00.000-08:00

Tak wiec w wielkim skrocie.
Pojechalismy do Chitwan, tu jest dzungla. Wynajelismy przewodnika i na 3 dni do dzungli, jeszcze z jedna para ze Szkocji (ona) (on) Holandia, jak sie okazuje super ludzie, dlugie rozmowy o wszystkim i naprawde wielka dawka dobrego poczucia humoru.
A co w dzungli: nosorozec, prawie tygrys (nie widzielismy ale krazyl kolonas trawa ruszal :), duzo ptakow kolorwych duzych malych dziwnych smiesznych pokracznych, dziki, jelenie i sarny, slonie, weze, KROKODYLE.
Poznalismy super przewodnika, zaprzyjaznilismy sie Naran jego imie: poznalismy jego wioske, jego rodzina zaprosila nas do siebie na herbate z pieprzem, i zostalismy poczestowani orginalnym miodem z kwiatow musztardowych. Cudo jakiego nie jadlam nigdy.
Glowne atrakcje ostatnich dni: tropienie zwierzat, dowiadywanie sie o zyciu i zachowaniach ptakow, jazda na dachu autobusu, nowi ludzie: godzinne rozmowy o wszystkim, *, zwiedzanie wiosek rdzennej ludnosci Tharu w Chitwan, jazda na wozie ciagnietym przez bawoly, jazda na bryczce konnej.
Pozdrawiamy

WESOLYCH SMACZNYCH SWIAT. POGODY DUCHA.
NAMASTE..

MNISI NA NAJWIEKSZEJ STUPIE W NEPALU PODCZASMODLITWY

2010-12-15T22:32:00.001-08:00

MALPIA SWIATYNIA - SWAYAMBHUNATH

2010-12-15T22:30:00.001-08:00

JAK TO KATHMANDUZWIEDZALI I DO DZUNGLI WYJAZD NA SWIETA PLANOWALI

2010-12-15T22:06:00.000-08:00

Ale turne po swiatyniach zesmy zaliczyli :)
Malpia Swiatynia,stupa i wielosc mniejszych na wielkiej gorze, tam gdzie dzien wczesniej balam sie czelusci i drzemiacych w nich malp. Tam tez zesmy sie wczoraj udali. No to schody-kondycja-stromosc-schody- lepsza kondycja. :) juz lepiej,rozruszane kosci. W dzien kolo poludnia zar z nieba sie leje niemalze, w cieniu dosc chlodno, a wieczorami grubsze bluzy lub kurteczki.
Po malpiej stupie jedzemy do najwazniejszej swiatyni Shivy w Napalu, nie mozemy jednak wejsc do srodka bo nie jestemy wyznania hinduistycznego, ale jakos sie znalazl sposob aby wejsc na teren zabudowan swiatynnych, omijajac wielkie koszty wstepu. Znajdzie sie zawsze czlek co chce pomoc/zarobic. Nazwal swoja osobe przewodnikiem i zaiste cos tam nam poopowiadal no i zabral w miejsca gdzie sami bysmy sie nie zapuscili,widzielismy wnetrze swiatyni (tej waznej) z gory, zaszlismy z nimi na tarasik i wszystko bylowidac jakna doni, co rusz stali sadhu chetni zaoplata rozplatac swe dlugasne dredy i pozowac do zdjec,kolorowi i umalowani. Bylismy tez swiadkiem kremacji, jak i na ten widok mega podnieconych Japonczykow, ich wielkie, nabrzmiale i stojace obiektywy Nikonow wprost drzaly z emocji. Wszyscy poubierani w maseczki ochronne i wiekszosc w czepkach takich szpitalnych, byli niezlym przedstawieniem nie tylko dla nas ale glownie dla tuziemncow.
Na koniec pojechalismy na zachod slonca do najwiekszej stupy w Kathmandu. Na miejscu az czerwono od mnisik wdzianek. Przeszlismy stupe w odpowiednim kierunku obserujac przy tym ceremonie i modlitwy.
ciekawostka: A wczoraj nie bylo pradu nie jak zwykle 2 godziny tylko tym razem 5.
Dzis zaraz idziemy na szwedanine uliczkami i szukanie pomniejszych zabytkow,a jutro jedziemy do dzungli na swieta :)
cieplo i slonie.

DZIECKO SHERPOW W SHIVALAYA

2010-12-14T07:37:00.000-08:00

HIMALAJE

2010-12-14T07:32:00.000-08:00

SHIVALAYA

2010-12-14T07:30:00.000-08:00

NA TRASIE DO SHIVALAYA

2010-12-14T07:29:00.000-08:00

JIRI

2010-12-14T07:27:00.000-08:00

NA HORYZONCIE KORONA SWIATA

2010-12-14T07:25:00.000-08:00

W DRODZE DO JIRI

2010-12-14T07:23:00.000-08:00

BHAKTAPUR

2010-12-14T07:20:00.000-08:00

JAK TO W HIMALAJE POJECHALI I SIE ROZCHOROWALI

2010-12-14T05:48:00.000-08:00

No to jedziemy w gory. Musimy sie rano sprezac bo autobus przed 9, czy jakos tak.

No i sie spoznili... doslownie kilka/kilkanascie minut, ale nic sie nie stalo pojedziemy w tamtym kierunku, miasteczko dalej.

Jak sie okazuje to super pomysl. Dojezdzamy do Bhaktapur, zachwyca nas, wzychamy ze wzruszenia. Sredniowieczne miasteczko z przepiekna starowka. Robimy trase wokol. Misci sie tu najstarsza wkraju swiatynia Sivy,tak wogole, w tym malym miasteczku, jest okolo 170 swiatyn i klasztorow, glownie hinduistycznych ale z wieloma nawiazaniami do buddyzmu. ...po kolacji wracamy do hostelu, jak zwykle nie zbyt elegancki, a toaleta wola o pomste do bogini Parvati, aleeeeeeeeeee tu w wlasnie w tej obskurnej toalecie i niezbyt urodziwym hosteliku przezywamy najpiekniejsze chwile. Trzeba to naglosnic i chwalic ten dzien!!!!!!!!!!!, TO TU PIERWSZY RAZ TEJ PODROZY WZIELISMY CIEPLY PRYSZNIC....!!!!!!!!!!!!!!

Na zajutrz wstajemy wczesnie rano. Okolo 6? 30?, mamy autobus do Jiri, czy toprawda? czy wsiadziemy? czy sie uda? czy trafimy w dobre miejsce? czy sie zatrzyma? Ponoc to expres...

no i zdazylismy, nawet trzeba bylo troche poczekac. Aautobus niczym sie nie roznil od pozostalych, nie wygladal na expres, i tyle co kazdy inny mial opoznienia na mecie (jakies 2 godziny). Muzyka nie dawala odpoczac, nie dawala nawet przetrwac, mp3 gdzies zakopane w bagazu, o masakro, glowa puchnie, mozg eksploduje. Po wieluuuuuuuuuuuuuuuu godzinach jestesmy jakos kolo 14/15 na miejscu. Odrazu znajduje nas czlek co do hostelu nas prowadzi. DObrzy ciludzie,i pieniedzyza to nie chca ;) A w hostelu milo, schludnie i zimno, jak to w gorach. No to idziemy na spacer rozruszac nogi. Jutro wyruszamy w Gory na wyprawe :)

hahahahahahaha nasza wyprawa szybko sie konczy bo ja, co juz chyba stanie sie tradycja, sie rozchorowalam, tak wiec w gorach bylismy 2 dni zamiast 6.... pierwszy dzien byl dla nas bardzo wyczerpujacy. Okazuje sie, ze komputer nie emituje kondycji, tak wiec przez ciagle siedzenie przy nim nie chartujesz miesni i nie dajesz potem rady na trekkingu lub nie mierzysz sil na zamiary (te dwie opcje do wyboru) :) Zeby nie bylo tak do konca, ze to moja wina, Mateusz "doznal" zatrucia organizmu, a dokladnie zoladka i wiadomo......

Za to na drugi dzien, wyczerpani, ale nie strudzeni, poszlismy na spacer wzdloz rzeki i (ten fragment spiewamy) W PROMIENIACH SLONECZNYCH OPALAMY SIE :) i znowu pobudka o 5, lapiemy autobus do Kathmandu. Idziemy rano na autobus a tu co sie okazuje zeto nie gory a dzungla. O matko z corka co za kociol. Wszyscy sie pchaja,wszyscy cos wioza, jakies toboly,worki z czyms tam ziemniakami, ziarnami jakies cuda, tylko bydla brakowalo. Na szczescie po 2 godzinach sie wszystko normuje, okazuje sie ze zdecydowana czesc ludzi jedzie do sasiednich wiosek na handel,a czesc osob to dzieci i mlodziez jadacych do szkol.

W podrozy tym razem nauczeni doswiadczeniem: Mateusz ze swoim mp3 i swoim klimatem na uszach, ja z Orwelem i rokiem 1984-i doslownie nie w przenosni czulam ten brudny klimat.

Wieczor w Kathmandu spedzilismy w pokoju, to znaczy ja wykonczona i rozgoraczkowana zaleglam w pokoju, Mateusz robil spacery nakolacje i internet.

Dzis caly dzien lazilismy bez konkretnego celu uliczkami Kathmandu. Bylismy glownie w starych ksiegarniach i antykwariatach. Niesamowite miejsce znalezlismy: kamienica z dwoma pietrami ksiazek, cos tam nawet wyszperalismy. Wieczorem pojechalismy do Malpiej Swiatyni ale szybko stamtad sie zmylismy bo ja zaczelam robic panike. Chodzi o te malpy, wyobraznia zaczela mi platac figle w tych czarnych czelusciach i widzac ich sywetki i nie znajac ich zamiarow wyobrazalam sobie najgorsze. Skonczylo sie prawie piskiem i calkiem autentycznym zbieganiem po schodach, Mati sie ubawil. Zanto dzis chyba jakies swieto czyli festival, na glownym rynku rozpalono ognisko, mezczyzni podpalali w nim kije i biegli co sil w nogach glowna droga. W swiatyniach palono swieczki, a na ulicach mini ogniska.

A jedno male moje swieto dzis, znalazlam bialy ser w sklepi, trzymam go na kolacje...hahaha i znalezlismy w sklepie POLSKI z polskimi napisami, wyprodukowany w polsce, serek topiony w plasterkach ze szczypiorkiem. Zerzremy go na kolacje tez.

BANANOWY MUTANT - SYJAMSKIE TROJACZKI W BANANOWYM WYDANIU

2010-12-08T06:39:00.000-08:00

NOWE WCIELENIA MATEUSZA

2010-12-08T06:38:00.000-08:00

URODZINOWI KOLEDZY Z KATHMANDU :)

2010-12-08T06:37:00.000-08:00

W DRODZE DO KATHMANDU

2010-12-08T06:34:00.000-08:00

LUMBINI koreanska swiatynia, samo dobro

2010-12-08T06:32:00.000-08:00

LUMBINI nasze wynajete rowery, moj na pierwszym planie, damka

2010-12-08T06:29:00.000-08:00

LUMBINI tajlandzka swiatynia

2010-12-08T06:23:00.000-08:00

LUMBINI, swiatynia z Birmy

2010-12-08T06:21:00.000-08:00

LUMBINI nad jeziorkiem z zolwiami, zolw w wodzie prosze sie przyjzec

2010-12-08T06:17:00.000-08:00

W AUTOBUSIE DO LUMBINI ta reka to reka pomocnika, oni wszyscy tak wystaja na zewnatrz.

2010-12-08T06:14:00.000-08:00

GRANICA NEPALSKA

2010-12-08T06:10:00.000-08:00

INDIE, TUZ PRZED GRANICA Z NEPALEM

2010-12-08T06:06:00.000-08:00

TO SAMO CENTRUM tylko z gory, na dole ten bialy samochod to policyjny radiowoz

2010-12-08T06:01:00.000-08:00

CENTRUM NEW DELHI

2010-12-08T05:59:00.000-08:00

JAK TO SIE OKAZALO ZE NIE TYLKO BUDDA JEST NIEZLA ATRAKCJA

2010-12-08T05:16:00.000-08:00

Nastepnego dnia wybralismy sie na ogledziny pobliskiego ogrodu ze swiatyniamy. Kazda swiatynia jest postawiona przez inny kraj. Lumbini to miejsce gdzie okolo 500 l.p.n.e urodzil sie Budda. Jego mama najpierw weszla do jeziorka, dzis kwadratowy basen w ktorym plywaja zolwie :) a potem urodzila go pod drzewem. Na czesc tego wydarzenie postawili jej swiatynie tu w Lumbini. Nam najbardziej jednak przypadly do gustu dwie: tajska a na niej masa drobnych ornamentow a do tego cala zrobiona z bialego marmuru i koreanska na maksa kolorowa i cala w zlocie: jedyne czego u niej zabraklo to krasnala ogrodowego ze zlota skora :) bylo tam wszystko: jelenie na rykowisku (czy tam sarny), slon i malpa na kolanach skladajace krzakowi podarunki, no i oczywiscie budda w wielu przedstawieniach, zawsze o zlotej cerze, samo dobro.
...ale jak sie okazuje obok Buddy kolejna atrakcja bylismy MY. 4 razy proszono nas o pozowanie do zdjec, ustawiali sie kolo nas w rzadku, lapali za ramiona czy pod reke jak prawdziwi przyjaciele, milo prawda?? miec w jeden dzien tylu przyjaciol naraz, lepiej jak Facebook no nie? Nie wiemy ile zdjec zostalo zrobionych z ukrycia udawalismy ze tego nie widzimy. Mateusz mial powodzenie u mlodych dziewczat, przechodzily obok patrzyly sie, chichraly do siebie szepczac cos i szeroko sie usmiechajac o tak :D
Na drugi dzien pojechalismy do Kathmandu: dosc szybko udalo nam sie zlapac jeden potem drugi, juz bezposredni, autobus do stolicy. Ekipa tego drugiego to niesamowite widowisko. Kierowca wiadomo - mistrz kierownicy, kasjer tez wiadomo ...i nasz ulubieniec pomocnik ktory ma za zadanie nawolywac ludzi i w jakis przedziwny sposob pomagac kierowcy w prowadzeniu. Stoi w otwartych drzwiach , jedna noga w sroduku druga na zewnuderz, i raz po raz reka uderza w sciany autobusu, przez 10 godzin nie wyczailam co to znaczy, cos chyba w stylu szybciej szybciej, no i jego najwazniejsza chyba funkcja to gwizdanie i pomaganie w trabieniu na inne pojazdy (ma do tego swoj osobny guzik). Mlodzi usmiechnieci, weseli. Pozdrawiamy.
Teoretycznie autobus ten jedzie 8 godz. ale zawsze trzeba doliczyc 2-3 godz. Tak bylo i tym razem. Ladujemy na zadupiu, jest 22, ulice oczywiscie nie oswietlone, nie kazdego stac na prad, a do tego zadko centrum jest oswietlone co dopiero obrzeza, teraz taxi i hostel.....a tu trafiamy na imprezke :) ktos ma urodziny i dostajemy poczetsunek i wino ryzowe (cholerstwo mocne jak bibmer i tak tez smakuje).
No a dzis to spacerek po Kathmandu :) i shoping ;) jutro jedziemy w Himalaje wiec trzeba sie zaopatrzyc w puchowe kurtki. Mateusz wybiera opcje sweter z welny JAKA, ja wybieram zielony puch. Rekawiczki dla mnie w tradycyjnych nepalskich barwach, Mateusz wybiera modna, nepalska, meska, tradycyjna czapeczke. Jest dobrze. Jutro czeka nas 12 godzin jazdy autobusem po kretych drogach gorskich, spodziewamy sie jak zwykle poslizgu do 2-3 godzin, czyli znowu zajedziemy w nocu. Ten pierwszy trekking planujemy na jakies max 6-10 dni i wtedy wracamy spowrotem do Kathmandu.
Cmok.

JAK TO PISZAC TEN POST DWA RAZY MI SIE ZAWIESILA STRONA NA 10 MIN I RAZ WYSIADL PRAD

2010-12-05T04:39:00.000-08:00

My juz w Nepalu...ale ale pokolei
Ostatni post brzmial o tym jak wyruszylismy po szczepionki...po wielu zakretach i kilku grach miejskich udalo nam sie dotrzec do szpitala i udalo mi sie zdobyc jedna szczepionke (po druga wyruszylismy dnia nastepnego - nie mieli wszystkich w tym samy dniu). Mily Pan dr WBIJAJAC IGLE ZYCZYL MI WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO Z OKAZJI URODZIN. Potem spokojna kolacja w restauracji na dachu jednego z budynkow przy malo glownym a jednak troche glownym placu i atrakcja wiczoru walki krow na ulicy wsrod tlumu. Nikt chyba oprocz nasz i gromadki dzieciakow nie byl tym faktem poruszony. Potem koszmarna noc, wyobrazcie sobie ze cala noc jakis pies ujadal mi za uchem, ciezarowka jezdzila mi po glowie, a ludzie siedzieli na moim lozku i darki sie w nieboglosy. Balam sie otworzyc oczy bo okazaloby sie to prawda.
03.12.10
Po dziwnej nocy jeszcze dziwniejszy poranek bo okazuje sie ze juz nie rano a 2:30, no nic. Idziemy na dworzec, znowu bez sniadania, po bilety na pociag do Gorathpur. Kolejka, oczywiscie, ale jaka piekna no cudo. Jest pan co pilnuje porzadku kolejki i jak ktos sie wepchnie to upomina i przesadza gdzie jego miejsce. Zasady sa proste: pierwszy w kolejce jak wstaje i idzie do biurka do pana co mu bilet sprzeda ten drugi siada na jego miejscu i tak wszyscy, CALA KOLEJKA, sie przesiada o to jedno miejsce w prawo. Proste prawda?
W kolejce poznajemumy dwoch Rosjan. Po kolejce idziemy razem na obiad, mile chlopaki umawiamy sie z nimi na wieczor na szybkiego dymka * a my do szpitala po druga szczepione, juz wytresowani targujemy sie o ceny w tuk tukach (to sobie wygooglujcie nie mam czasu na tlumaczenie bo mi moga prad odciac, ogolnie male taxi motorek i dwa miejsca). Po szpitalu witamy sie z chlopakami z Rosji umowione spotkanie i do pociagu i teraz slow motion przez 22godziny w pociagu. CO prawda przezylismy swoje na starym dwworcu OLD DELHI, kojarzycie filmy katastroficzne?? Jakas zaraza, czy tez obcy zaatakowali ziemie i teraz dzieje sie tu niezle bajabongo?? no to wlasnie OLD DELHI i ichniejszy dworzec reszte zostawiam w domysle.
Po 22 godzinach jest juz nastepny dzien, pozny wieczor jestesmy w Gorakhpur i sprytnir lapiemy tuk tuka i prosimy pod sam autobus ktory nas zawiezie do granicy, zyczenie i masz :) Juz w autobusie, bez sniadania bez obiadu i z nadzieja na kolacje.
Po 3 godzinach przy granicy, mamy hostel nie mamy kolacji wszystko zamkniete. CHwala Mamie ELi ze mi kiedys paczke do Lodzi wyslala i jak zwykle wypchala slodyczami, cos mnie podkusilo i z tej paczki slonecznik, smazony, luskany solony wrzucilam i OTO NASZA KOLACJA jeszcze mi polski slonecznik nigdy tak nie smakowal.
Dzis chyba niedziela chyba 05.12.10
Przekraczamy granice, dziwne uczucie jak weszlismy na strone nepalska jakos sie tak zmiejsca zrelasowalam, dziwne bo nie wiedzialam ze jestem spieta, Mtaeusz twierdzi ze ma to samo, no nic idziemy do bankomatu, musimy wyplacic duzo kasiory bo nie wiemy kiedy bedzie nastepny, a tu klapa,,,, w bankomacie nie ma kasiorki, dobra jedziemy do nastepnej wioski, riksza, jest bankomat jst kasiora, jedziemy dalej autobusem, fajnie i przyjemnie wiaterek cieplutki jak rosol na swieta, dmucha w twarz plakac ze szczescia mi sie chialo, no cod miod, dzi leniwy dzien pierozki na tarasie i opalanie. Mateusz poszedl do fryzjera (mala drewniana budka, bez kolejki za 60 R czyli niecale 3 zl) ma teraz piekna nepalska fryzure.
Idziemy na kolacje. Smacznego

JAK TO SIE JEZDZI I JAK TO BEZ KLAKSONU TO NIE ISTNIEJESZ

2010-12-01T22:00:00.000-08:00

No to jestesmy. W Delhi. Przyjecielismy w nocy, okolo 1.07 czasu lokalnego. teraz jest godzina 11:30 dla was -5 i pol godz.
Na lotnisko przyjechala po nas taxowka z hostelu, to on nam pokazal jak sie jezdzi. Wychodzac przez ostatnie drzwi wprost na tlum mezczyzn trzymajacych kartki z nazwiskami, nazwami hosteli i biur turystycznych wypatrywalismy naszej karteczki z napisem MR. MOPS :)
ja czulam sie jak na pokazie mody, z ta roznica ze moda kiepska a jedyna modelka to ja.
Zasady komunikayjne: tylko jedna - wiekszy "klaksoni" na mniejszego, wiekszy ma prawa mniejszy nie, swiatlo czerwone jest dla ozdoby, pasy na jezdni sa a i owszem - tylko nikt nie wie po co.
Teraz wyruszamy na polowanie sniadania a przedewszystkim szczepionek.

JAK TO W ZURICHU Z NIESWIEZYM ODDECHEM WSTAWALI I VOUCHERY SUMOWALI.

2010-12-01T01:28:00.000-08:00

JAK TO W ZURICHU Z NIESWIEZYM ODDECHEM WSTAWALI I VOUCHERY SUMOWALI.

pierwsza przygoda za nami.
Zima zaskoczyla nie tylko drogowcow, samolotowcow tak samo a i owszem.
Nasz samolot "doznal" opoznienia okolo dwie godziny, przez co spoznilismy sie na samolot do Dehli.
Ale szwajcarskie linie sie o nas zatroszczyly, pracowniczy ale schludny hotel przy lotnisku i vouczery na 20 frankow (nic w menu oprocz piwa za ta cene) na lancz i kolacje. Ale polak polaka znajdzie, polak polakowi pomoze, polak kombinowac potrafi...i tak jak sie popytac jak pokombinowac to sie okazuje ze vouczery mozna by zsumowac i za to pozadnie zjesc, przeczekujac 1,5godz. z pustym zoladkiem na godzine 18, na kolacje, ale za to jaki wypas ;)
pozdrawiamy naszych nowych znajomych polakow zycyac milych wrazen w Los Angeles.

2010-10-13T13:27:00.000-07:00

2010-10-10T13:04:00.000-07:00

2010-10-10T12:46:00.000-07:00

2010-10-10T12:43:00.000-07:00

2010-10-10T12:35:00.000-07:00

2010-10-10T12:32:00.000-07:00

2010-10-10T12:20:00.000-07:00

woda ..ciąg dalszy

2010-10-10T12:17:00.000-07:00

2010-09-23T07:28:00.001-07:00

2010-09-23T07:28:00.000-07:00

2010-09-23T07:27:00.000-07:00

2010-09-23T07:26:00.000-07:00

2010-09-07T13:38:00.001-07:00

2010-09-07T13:31:00.000-07:00

2010-09-07T13:29:00.000-07:00

2010-09-07T13:28:00.000-07:00

2010-09-07T13:24:00.000-07:00

2010-09-07T13:21:00.000-07:00

2010-09-07T13:03:00.000-07:00

światłosmark

2010-09-07T12:58:00.000-07:00

tak mi grzywke utnijta

2010-09-07T12:56:00.000-07:00

2010-09-07T12:55:00.001-07:00

2010-09-07T12:52:00.000-07:00

ło jakie stare

2010-09-07T12:46:00.000-07:00

2010-06-29T12:57:00.000-07:00

2010-06-29T12:52:00.001-07:00

2010-06-29T12:52:00.000-07:00

2010-06-29T12:51:00.000-07:00

2010-06-29T12:49:00.000-07:00

2010-06-29T12:48:00.000-07:00

2010-06-29T12:47:00.001-07:00

2010-06-29T12:47:00.000-07:00

2010-06-29T12:46:00.000-07:00

2010-06-29T12:45:00.000-07:00

2010-06-29T12:44:00.000-07:00

2010-06-29T12:43:00.001-07:00

2010-06-29T12:43:00.000-07:00